Organizacja Narodów Zjednoczonych A/65/255 Generalna Asambleja

Podsumowanie

Obecny międzynarodowy system kontroli narkotyków ma na celu wprowadzenie świata "bez narkotyków" niemal wyłącznie poprzez wykorzystanie polityki w zakresie zapewnienia przestrzegania prawa i kar kary karnej. Jednak coraz więcej dowodów na to, że ten podejście nie powiodło się, głównie z powodu braku uznania w nim rzeczywistości używania narkotyków i ich uzależnienia.

Używcy narkotyków mogą obawiać się zwrócenia się o usługi z powodu groźby kary przestępczej lub mogą być całkowicie pozbawieni dostępu do pomocy medycznej. Kryminalizacja i nadmierne metody zapewnienia zgodności z prawem podważają również inicjatywy wzmocnienia zdrowia, wieczniczają sztygmatyzację i zwiększają ryzyko zdrowotne, które mogą być narażone na całe grupy ludności nie tylko użytkownicy narkotyków. Niektóre kraje wprowadzają użytkowników narkotyków do więzienia, poddają im przymusowe leczenie lub robią to i to.

Głównym celem międzynarodowego reżimu kontroli narkotyków, jak wskazano w wstępie do Jednego Konwencji o Narkotykach z 1961 r., jest "zdrowie i dobrobyt ludzkości", jednak obecny podejście do kontroli używania i przechowywania narkotyków jest wbrew temu celem. Wzrost stosowania środków ograniczających szkodę związaną z używaniem narkotyków, inicjatyw na obniżenie szkodów i dekryminalizacja niektórych praw dotyczących kontroli narkotyków wyraźnie poprawiłoby zdrowie i dobrobyt konsumentów narkotyków i społeczeństwa w ogóle. Ponadto Organizacja Narodów Zjednoczonych i państwa członkowskie powinny przyjąć oparte na zdrowiu podejście do kontroli narkotyków, zachęcać do ochrony praw konsumentów i zapewnić ich prawa do stosowania, a także rozpatrzyć i ustalić nowe przepisy dotyczące zakazu narkotyków.

Zalecenia

76. Państwa członkowskie powinny:

• zapewnienie dostępności konsumentom narkotyków, w szczególności tych, którzy są w więzieniu, do wszystkich środków ograniczających szkodę (zwanych w liście UNEIDS) oraz usług w zakresie leczenia uzależnienia od narkotyków, w szczególności opiatu zastępczego;

• dekryminalizacja lub depenalizacja przechowywania i używania narkotyków;

• wyeliminować lub stale zmieniać prawa i polityki, które uniemożliwiają świadczenie podstawowych usług medycznych i zdrowotnych konsumentom narkotyków, oraz rozpatrywać wyniki realizacji inicjatyw w dziedzinie ochrony praw człowieka związanych z kontrolą narkotyków w celu zapewnienia przestrzegania zobowiązań w zakresie praw człowieka;

• wprowadzenie poprawek do przepisów, aktów i polityk w celu zwiększenia dostępu do kontrolowanych podstawowych leków.

77. Organy Narkotyków Organizacji Narodów Zjednoczonych powinny:

• uwzględniać kwestie praw człowieka w prawach, polityce i programach w realizacji środków w zakresie kontroli narkotyków;

• zachęcanie do rozszerzenia komunikacji i dialogu między organizacjami systemu Narodów Zjednoczonych, zainteresowanymi kwestiami wpływu narkotyków i rynków, a także środkami politycznymi i programami kontroli narkotyków;

• rozważyć możliwość stworzenia stałego mechanizmu, takiego jak niezależna komisja, dzięki któremu międzynarodowe podmioty w dziedzinie praw człowieka mogą wspierać kształtowanie międzynarodowej polityki w zakresie narkotyków i kontrolować krajowe wdrażanie, przy czym jego głównym celem byłoby ochrona zdrowia i praw człowieka konsumentów narkotyków i społeczności, w których żyją;

• opracowanie wytycznych, które zapewnią wskazówki dla odpowiednich podmiotów w zakresie stosowania opartego na koncepcji praw człowieka podejścia do kontroli narkotyków, oraz opracowanie i publikowanie opartych na koncepcji praw człowieka wskaźników dotyczących kontroli narkotyków i prawa do zdrowia;

• rozpatrzenie kwestii stworzenia w długoterminowym planowaniu alternatywnych podstaw normatywnych dotyczących narkotyków, zbudowanych na modelu, jak ramy konwencji antytobaków.

A/65/255:

http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/65/255