William Lyon Mackenzie King, ojciec zakazu w Kanadzie

William Lyon MacKenzie King jest uważany za jednego z największych premierów, jakich Kanada kiedykolwiek poznała. Nie brakuje dokumentów, które uczczą jego pochwałę. Jednak wiele obszarów ciemności zasługuje na podkreślenie w jego długiej karierze politycznej (władzył od 1921 do 1930 i następnie od 1935 do 1948).

Zakaz opium i rasism wobec Kanadyjczyków pochodzenia chińskiego

W wrześniu 1907 roku, w ramach manifestacji organizowanej przez Liga Ekskluzji Azjatyckiej W roku 1908 Mackenzie King, wówczas zastępca ministra pracy, udał się do Vancouver i napisał raport oparty głównie na kwestiach etnicznych i moralnych. W zamiast podejmować działania na temat konfliktu pracy między białymi a chińskimi robotnikami, ludzie z Azji obwiniali się o wykorzystanie opiumu.

[L]o ilości [opium] spożywanego w Kanadzie, gdyby była znana, przerażałoby średnią liczbę naszych kanadyjskich obywateli, którzy są przekonani, że lopium jest ograniczone do Chińczyków i że oni tylko w ograniczonej mierze je przyjmują. [...] prawie tyle opium jest sprzedawane białym niż chińskim, a [...] lopium jest sprzedawane wśród białych chłopców, ale także kobiet i dziewcząt.[1]

To znaczy, tak długo jak Chińczycy palili między sobą, nie było problemu, a fakt, że młode białe kobiety zaczynają używać opium, czyni przemoc wobec Chińczyków legalną!

Wreszcie, nie otrzymali żadnej rekompensaty dla handlowców z Chin i Kanady. Prawo o opium W dniu 10 lipca 1908 r. nowy minister pracy (Sam Mackenzie King) zaproponował w Izbie Gmin uchwalenie wniosku zakazującego przywozu, produkcji i sprzedaży opium do celów innych niż medyczne. Ustawa zakazująca przywozu, produkcji i sprzedaży opium do celów innych niż medyczne (Prawo o opium z 1908 r.) Ustawa ta dotyczyła przede wszystkim handlowców opium, głównie chińskich, a nie zwykłych użytkowników.

Zakaz konopi pod wpływem Rockefellerów?

W latach 1914-1919 Mackenzie King pracowała w Rockefeller Foundation w USA:

W sierpniu 1914 roku, podczas gdy strajk [w Colorado Fuel and Iron Co.] kontynuował się, Rockefeller Foundation zatrudniła Mackenzie King do prowadzenia badań i opracowania planu poprawy stosunków między pracownikami i pracownikami.

Rockefellerzy byli głębokimi zwolennikami zakazu alkoholu w USA, zanim zmienili zdanie w początkach lat trzydziestych, w związku z atmosferą ogólnego nieposłuszeństwa i nieuczciwości do władzy, jaką to spowodowało.

Wkrótce po powrocie z USA Mackenzie King został szefem Liberalnej Partii Kanady w 1919 roku, a następnie premierem w 1921 roku.

John D. Rockefeller, ojciec założyciela Standard Oil, zrozumiał, że konopie były jedynym prawdziwym konkurentem ropy, której prawie cała produkcja w USA była pod jego kontrolą. Wiedział również, że marihuana (wysoko zawartość THC) była potencjalnym konkurentem wszystkich jego inwestycji w dziedzinie leków syntetycznych.

Niezgodności polityki zagranicznej

Mackenzie King miał nadzieję, że wybuch II wojny światowej może zostać uniknięty, i popierał brytyjską strategię pojednania. W czerwcu 1937 roku spotkał się z Adolfem Hitlerem, który uważał za rozsądnego człowieka, który starał się poprawić losy swojego kraju w czasie Wielkiej Depresji.

W wyniku II wojny światowej Mackenzie King promował zapaść, ponieważ uważał, że alkohol szkodzi całkowitemu wysiłkowi wojennemu Kanadyjczyków! [4] To znaczy, że kanadyjscy żołnierze, pracownicy i pracownicy musieli być w dużej formie, aby lepiej zniszczono niemieckich żołnierzy, pracowników i pracowników!

Czy Mackenzie King nie byłby lepiej zachowywać się ostrożnie przed Hitlerem w początkach lat trzydziestych niż spędzić życie sprzedając alkohol, opium i konopię?

Emily Murphy, matka zakazu w Kanadzie

W życiu Emily Murphy (1868-1933) była aktywistką, która walczyła za prawami kobiet. W 1916 roku została miastem Edmonton i została pierwszą kobietą w całym Imperium Brytyjskim. Jest teraz umieszczona na banknotie 50 dolarów, a także w postaci posągu przed budynkiem Kanadyjskiego Parlamentu w Ottawa, wraz z czterema innymi aktywistami feministami znanymi pod pseudonimem Celebrity Five.

Niestety, osiągnięcia Emily Murphy są zaszkodzione bardzo stereotypowymi i uprzedzielonym wypowiedziami, które wydała na temat różnych ras i grup etnicznych.

Do jego bardziej lub mniej rasistowskiej prowadzenia dołączy demonizujące marihuana , do tej pory nieznane określenie, które pomógło rozprzestrzenić się w Kanadzie w celu przerażenia ludności.

Czarna świeca

Książka Czarna świeca (The Black Candle), wydana w 1922 r., była pierwotnie serią artykułów wydanych w czasopiśmie The New York Times. Wykorzystanie Wydarzenie było wprowadzone w życie w roku 1903, w którym pod pseudonimem Janey Canuck. Celem artykułów było promowanie wzmocnienia prawa narkotyków.

Rasizmatem czy suprematyzmem?

Emily Murphy była bardzo zaniepokojona degeneracją białej rasy, a w wielu fragmentach "Czarnej świeczki" ostrzega przed Asyryjczykami, czarnymi i greckimi, którzy są sojusznikami Chin w handlu narkotykami .

Wielu z nich jest szanowanych i przestrzegających prawa ludzi, ale wielu innych jest uporczywie złych ludzi, którzy zarabiają na życie sprzedając zatrute narkotyki. Nawet gdy zostają deportowani, znajdują sposób na powrót do Kanady i rozpoczynają działalność w innej części kraju.

[...]

[Przez obcokrajowych obcokrajowców istnieje wyraźna propaganda, która ma na celu rozkładanie białej rasy.

W tym miejscu znajdują się fragmenty z wielu innych, które, wraz z działaniami premiera Williama L. Mackenzie'ego Kinga w tym samym czasie, pokazują, że prawdziwym podstawą zakazu w Kanadzie nie jest ani nauka, ani kwestie zdrowotne, ale racyzm głęboko zakorzeniony w protestantskiej anglosasko-saksońskiej mentalitety z początku XX wieku.^e - W wieku.

Historia konopi w Kanadzie 1600-1800: początki uprawy konopi w Ameryce

Jest wiele kontrowersji w sprawie tego, czy konopia pochodzi z Ameryki, czy też została przeniesiona do Nowego Świata przez europejskich imigrantów. szczupka W Kanadzie chodzi o to, czy chodzi o konopie, czy po prostu o długie włókienne rośliny.

Hemp był znany jako jeden z pierwszych plantacji dokonanych przez Europejczyka w Ameryce. Hemp był uprawiany przez Louis Hébert, szanowanego paryskiego apotekariusza, który został przekonany do przybycia do Kanady przez swojego dobrego przyjaciela, Samuel de Champlain. Hébert wyemigrował do Nowej Francji (obecnie Nowy Brunswick) w 1606 roku, zanim wrócił na dobre osiedlić się na wyżynach Kwek w 1617 roku, tym razem z żoną i dziećmi, zabierając ze sobą swoją wiedzę na temat zioł i pocji.

Pod koniec XVI wieku^e W wieku XX wieku, gdy marihuana stała się rzadkim produktem w Europie, Holandia posiadała monopol na przywóz taniej konopi z Indii Wschodniej (tj. Indonezji), a embargowanie morskie ograniczyło dostawę rosyjskiej konopi, którą można było łatwo uzyskać od dobrych dni rzymskiego imperium.

W związku z tym, że wszystkie europejskie siły morskie żądały ogromnych ilości konopi, aby wyposażyć swoje statki i ładunki, monarchii europejscy zaczęli zwracać się do Nowego Świata jako alternatywnego źródła konopi.^e W wieku XX, Hiszpania sadziła konopie w Chile, Nowa Anglia uprawiała konopie dla Anglii, a handlowcy z korony francuskiej obiecały kupić wszelkie konopie, które mogli wyprodukować kanadyjscy rolnicy. W tym okresie przyznawano bonusy na uprawy konopi. Wiele podatków mogło być wypłacone w postaci szamponów, a surowe kary były często nakładane na rolników, którzy nie wyprodukowali wystarczającej ilości konopi. konopi W tym przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, gdy w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku, w przypadku w przypadku, w przypadku, w przypadku w przypadku w przypadku, w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku w przypadku

Wówczas trudem nie było uprawy konopi, lecz raczej przetwarzania i wprowadzenia do obrotu. Wyrafinowane maszyny do spalania konopi zostały wynalezione dopiero w 1920 roku. Przed tym czasem uprawy konopi były intensywne i pracowe, wymagając procesu zwanego rozrubywaniem, aby przygotować się do jej stosowania. Długie zewnętrzne włókna rośliny konopi musiały być oddzielone od wewnętrznego włókienniczego, a to było osiągnięte poprzez zanurzenie roślin w wodzie aż do zanurzenia się, tak aby włókna była następnie łatwo oddzielna.

Historia konopi w Kanadzie 1800-1860: wojny opium

Znaczenie konopi spadło nieco w XIX wieku.^e W wieku XX wieku, chociaż drzewa zastąpiły konopę dopiero w późnych latach XIX wieku jako główny źródło papieru.^e W tym wieku powstały również pierwsze międzynarodowe wymiany substancji zmieniających umysł (psychotropów).

Światowy handel narkotykami zaczął wzrastać w XIX wieku.^e Wielka Brytania była pionierem w tym handlu, a jej przewagę nad flotą morską pozwalała na intenstywny handel herbatą, alkoholem, papierosem i opium na całym świecie.

W 1820 roku brytyjski deficyt handlowy w Chinach był katastrofalny. Wraz z masową kampanią propagandy, która miała na celu promowanie stosowania opium wśród chińskiej populacji, szybko stał się bardzo popularnym narkotykem rekreacyjnym, co pozbawiło się serce królewskiej.

W 1839 roku Wielka Brytania podjęła wielkie środki i wypowiedziała wojnę Chinom, aby utrzymać prawo do sprzedaży opium. Po wygraniu przez Brytyjczyków obu wojen opium, stworzyli to, co Chińczycy nazywają Nie równe traktaty , które między innymi stwierdzały, że Chiny muszą zapłacić wszystkie koszty naprawy i przyznały Brytyjczykom przewożenie z Hong Kongu.

Historia konopi w Kanadzie 1871-1907: Chińczycy w Kanadzie

W 1871 roku w pobliżu rzeki Fraser w Kolumbii Brytyjskiej odkryto złoto. Około dwa tysiące Chińczyków przybyło z wyczerpanych kalifornijskich kopalni złota, aby pracować w nowych kopalniach nad brzegiem rzeki Fraser. W 1881 roku Onderdonk Construction Company otrzymało pozwolenie od rządu Kanady na przybycie 17 tysięcy chińskich pracowników z południowej prowincji Guangdong do pracy na kolejowej linii kolejowej w Kolumbii Brytyjskiej. Onderdonk Construction Company wprowadziła stratagmę, aby szybko osiągnąć zyski, oszukając pracowników i przekonywając ich, że powrócą do swoich krajów bardzo szybko i bogatymi poza ich nadziejami.

Kiedy koleje zostały ukończone i kopalnie złota wyczerpaniły się, miasto Vancouver znalazło się wśród tysięcy ubogich Chińczyków mieszkających w namiotach i gminie. Ci mężczyźni byli gotowi do przyjęcia wszelkiej pracy, często za 4 dolarów miesięcznie. Wyłączeni z większości grup społecznych i z pogardą dla alkoholu, Chińczycy żyli życie getto w Chinatown. Ponieważ Ameryka Północna była w ich oczach zasadniczo brytyjska, Chińczycy nie widzieli wątpliwości w przywozie opium do Kanady, ponieważ był sprzedawany im w Szanghaju lub Hong Kongie przez tych samych Brytyjczyków.

W tym czasie związki pracowników w Kolumbii Brytyjskiej obawiały się o obniżenie wynagrodzeń oraz saturowany rynek pracy, a szybko zauważyły, że wśród nich jest większość pracowników, którzy pracują w pracy. kołowe W roku 1907 w Vancouver nienawiść Chin wśród ludności przewodziła się w zamieszkach robotników. W tym czasie wiceminister pracy William Lyon MacKenzie King został wyznaczony do zbadania i rozstrzygania roszczeń o szkody na chińską własność. W czasie swoich dochodzeń MacKenzie King odkrył użycie opiumu wśród chińskiej populacji i znalazł szczególne rozwiązanie dla kryzysu pracy.

Historia konopi w Kanadzie 1908-1920: Diablizacja narkotyków

W związku z tym, w dniu 1 marca 2015 r. w dniu 15 marca 2015 r. w dniu 11 marca 2015 r. w dniu 15 marca 2015 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 15 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. w dniu 16 marca 2017 r. Prawo o opium Wprowadzono w życie rozporządzenie o zakazie przywozu, produkcji i sprzedaży opiatów do celów niezdrowych.

Ustawa z 1908 roku stała się wzórem dla wszystkich innych kanadyjskich przepisów dotyczących nielegalnego używania narkotyków do dziś, mimo że została stworzona wyłącznie w celu wyeliminowania niepożądanych elementów pracy i nie opierała się na żadnych danych medycznych, społecznych ani żadnych badaniach naukowych, aby wykazać jej poprawność.

Trudności w wdrażaniu nowego prawa i rozwój czarnego rynku zmusiły do ustanowienia Królewskiej Komisji ds. Śledztwa Chin w sprawie przemytów kopiowych. Ustawa o opium i innych narkotykach W roku 1911 ustawa ta rozszerzyła listę zakazanych narkotyków, uczyniła po prostu używanie i posiadanie zakazanych narkotyków przestępstwem i zwiększyła władzę policjantów w zakresie przeszukania i przechowywania. W 1920 roku, rok przed tym, jak MacKenzie King został premierem Kanady, Ministerstwo Zdrowia założyło Biuro Narkotyków Niebezpiecznych i zostało powołane do wdrażania przepisów narkotyków.

Historia konopi w Kanadzie 1922-1923: szaleństwo marihuany

Do lat 20. wydobycia konopi były stosowane w opatentowanych lekach w leczeniu blisko 20 chorób. W tym czasie trzy stany amerykańskie zakazały konopi bez doświadczenia naukowego.

Te nieuzasadnione i rasistowskie prawa weszły do Kanady za pomocą czasopisma Macleans W początkach lat 20. wydawnictwo publiczono serię artykułów na temat nielegalnego handlu narkotykami w Kanadzie. Czarna świeca- Pani Murphy była pierwszą kobietą w dziedzinie spraw karnych w Kanadzie i była również szefową Order of Orange d'Ulster (Irish Orange Order), grupy religijnej, która wówczas chciała czystej, białej rasy Kanady.

W jednym z rozdziałów szef policji w Los Angeles County jest cytowany następująco:

Używcy narkotyku palą suchy liście rośliny, co sprawia, że są całkowicie demoniczne. Używcy narkotyku tracą moralność i poczucie odpowiedzialności. Używcy narkotyku są odporni na ból. W takim stanie stają się fanatycznymi maniakami zdolnymi do zabijania lub nakładania na każdego wszelkiego rodzaju przemocy wyobrażalnej, używając najbardziej dzikich metod bez jakiegoś żalu, jak wspomniano wcześniej.

Kiedy Czarna świeca W 1922 roku wydano "Czarną Czerwony" (The Black Candle), którego głównym celem było przekręcanie opinii publicznej i zmuszenie rządu do przyjęcia surowszych przepisów dotyczących narkotyków. marihuana, w Ustawa o opium i innych narkotykach z roku 1923.

Historia konopi w Kanadzie 1938-1961: Badania są ignorane, represja wzrasta

W 1938 r. burmistrz Nowego Jorku, Fiorello La Guardia, polecił Stowarzyszeniu Medycznemu Metropolitan New York, aby zbadać użycie i skutki marihuany. Sprawozdanie zostało opublikowane w 1944 r. i do dziś pozostaje jednym z najbardziej kompleksowych badań, które zostały przeprowadzone w odniesieniu do wpływu marihuany na zdrowie i zachowania społeczne użytkowników.

W 1954 roku w Kanadzie powstał nowy przestępczy czyn: posiadanie do celów handlu.

W latach 50. w końcu federacja agencji społecznej wspieranej przez British Columbia Medical Association (BMA) wywierała nacisk na rząd federalny, aby przyjął bardziej realistyczne spojrzenie na potrzebę surowych przepisów antynarkotykowych w Kanadzie. Nalegały na to, aby przepisy zostały przepisane, aby co najmniej zrobić różnicę między tak zwanymi lekami słodkimi i ciężkimi narkotykami. L Narodowa Associacja Medyczna Brytyjska nie poparła tej rekomendacji, która została ponownie ignorwana.

Historia konopi w Kanadzie 1962-1979: Tolerancja na horyzoncie

W latach sześćdziesiątych, wśród młodych ludzi, wykorzystanie marihuany wzrosło w sposób niepowtarzalny. Rząd Kanadyjczyków wydawał się bardziej elastyczny w zakresie zakazu marihuany.

W początku lat 70. Canadian Medical Association i jej amerykański oddział uzgodniły, że marihuana nie jest narkotykem. W Kanadzie Komisja ds. Spraw nad Niezdrowymi Użyciami Narkotyków (LeDain Commission) otrzymała mandat do przeprowadzenia pełnego i realnego badania nad użyciem i skutkami marihuany. Wyniki badania zostały przedstawione rządowi cztery lata później, w sumie prawie 4 milionów dolarów. New York Mayors Committee on Marihuana W 1944 r. Komisja LeDain uznała, że używanie marihuany nie jest w żadnym wypadku związane z przestępstwami przemocy. Dokonała również wniosku, że przepisy zakazujące powstały jedynie w celu stworzenia bardzo nieprzyzwoitych kultury przeciwprawy i porządku oraz w celu obciążenia systemu sądowego i pośredniego finansowania przestępczości zorganizowanej, ale w tym samym czasie odwracając policję od jej pierwszej misji.

W 1971 roku odbył się włączony W Vancouver, w Gastown, wydarzenie zostało podjęte na Grasstown Mimo, że wydarzenie zaczęło się spokojnie, z śpiewami i 20-stopnym świątem, które kręciły się z rąk w rąk, szef policji nie mógł tolerować tego gwałtownego naruszenia prawa i wezwał policjantów na koniu, a następnie szwadę przeciwbójczą. włączony W roku 1993 w Vancouver odbył się ten program.

W latach 70. legalizacja marihuany wydawała się być konsensusowa. Wielu polityków wówczas, w tym Joe Clark i Pierre-Elliott Trudeau, publicznie oświadczyło, że podejmieją działania w celu zdekryminalizacji marihuany w najbliższym czasie.WykorzystanieW 1980 roku, kiedy Ronald Reagan został wybrany prezydentem USA, to wszystko się zmieniło. Wraz z Nancy Reagan władcą, wojna przeciwko narkomanom zaczęła się jeszcze raz, a Kanada po prostu pokornie zablokowała ten krok.

Historia konopi w Kanadzie 1980-1992: Dwanaście lat wojny z narkotykami

W ciągu następnych 12 lat w administracji Reagana-Busha, budżet DEA Wśród nich jest również wprowadzanie amerykańskich żołnierzy na obce granice, w szczególności w Ameryce Południowej i Panamie, gdzie wojna przeciwko narkotykom stopniowo zastąpiła walkę z komunizmem.

Ten tekst nie jest nawet wystarczająco długi, aby wymienić dokładny wynik atrocity popełnione w imię wojny przeciwko narkotykom, lub wojny przeciwko niektórych narkotykom, jak to byłoby bardziej słuszne nazwać. Programy takie jak zaparzenie parachatu (orange'ego agenta) oraz innych trucizn nad podwórkami marihuan w Jamajce i Meksyku, spowodowały zanieczyszczenie lokalnych zasobów wodnych i również biologiczne szkody dla dzieci.

W latach 80. Ameryka przewyższała wszystkie inne kraje świata w liczbie więźniów na mieszkańca, co jest jeszcze faktem, który trwa do dziś. Po drugiej i trzeciej pozycji były po południowej Afryce i byłemu Związku Sowieckim. W tym samym czasie liczba Amerykanów uwięzionych za przestępstwa związane z narkotykami w latach 80. przekroczyła liczbę więźniów, które były wpisane na początku dekady.

Wszystkie te działania były skuteczne w powstrzymaniu międzynarodowego handlu konopiami, ale skutkiem były rosnące popularności kokainy, mniejszej i łatwiejszej do ukrycia i transportu, a także lokalnego uprawy konopi w Kanadzie.

Historia konopi w Kanadzie 1993-2001: lata nadziei i wysiłku

W 1993 roku mieszkańcy Vancouver zorganizowali pierwszy włączony W tym mieście od 1971 roku ponad 3000 osób zebrało się w Vancouver Art Gallery i weszło do City Hall, aby zaprotestować przeciwko niesprawiedliwości kanadyjskiego prawa narkotyków. Organizacje ludowe powstały w całej Ameryce Północnej, domagając się zmiany przepisów narkotyków. Ludzie zaczynają zdawać sobie sprawę z nadmiernych kosztów tzw. wojny z narkotykami.

W 1992 r. rząd Briana Mulroney wprowadził w życie projekt ustawy C-85, który podwoił kary za posiadanie marihuany, a także rozszerzył listę substancji zakazanych. Ustawa regulująca niektóre narkotyki i inne substancje (Kapitulu C-38.8) weszła w życie w dniu 14 maja 1997 r., po wprowadzeniu przez Senat niewielkich zmian. Prawo o narkotykach oraz niektóre części Prawo o żywności i narkotykach.

W wyniku konsultacji z szeregami organów, w których senatorzy poprosili o dokładny przegląd projektu C-8, nowy przepis narusza podstawowe prawa obywateli tego kraju, w tym zwiększając (na razie) uprawnienia do przeszukania i aresztowania policjantów i wykorzystując subtelne manewry, które sprawiły, że więcej osób wkrótce trafi w więzienie. Na przykład, Barreau du Canada, Barreau du Québec, Canadian Association of Criminal Lawyers i Canadian Medical Association są niektóry z kilku organizacji, które (nie w stanie) sprzeciwić się jego wprowadzeniu.

Wynik nadziei: od marca 1998 r.konopiW całym kraju przedsiębiorstwa zajmujące się hempem powstały, rozwijały się, a czasem nawet zamknięte za naruszenie prawa. gęstki, a także odzież, tkaniny, mydła, biżuteria z konopi lub oleju konopi są odzwierciedleniem rozwijającego się przemysłu zarówno w Europie, jak i na tej stronie Atlantyku.

Niestety, w sumie cannabis pozostaje bardzo kontrolowaną rośliną, która musi być uprawiana na gospodarstwach w bardzo rygorystycznych warunkach.Chociaż debata o marihuanie medycznej odzyskała swój początek w latach 1997-98, jesteśmy jeszcze daleko od dnia, w którym każdy może uprawiać konopie w swoim ogrodzie, aby wykorzystać je w sposób, który mu się podoba: jeść, palenie, przekształcać w produkty użyteczne.

Wśród nich, w szczególności w prowincji Quebec i Kolumbii Brytyjskiej, który stał się liderem w tej dziedzinie, Bloc Pot był pierwszą partią polityczną, która głównie domagała się legalizacji konopi. Partia marihuanyW 2000 r. w wyborach federalnych w Nowym Jorku, w którym wkrótce wkrótce wpadł w blok Pot, uzyskał imponujący wynik 66 000 głosów.

Cały ten aktywność oczywiście wpłynęła na rząd liberałów w Ottawa, który założył Specjalny Komitet ds. Nielegalnych Leków w Senacie, i wielokrotnie obiecał, że będzie wprowadzać przepisy, które zdekryminalizują posiadanie marihuany.

Historia konopi w Kanadzie 2001-2010: pragmatyków przeciwko fanatykom

Po zamachach 11 września 2001 r. George W. Bush's War on Terror wprowadził wojnę przeciwko narkotykom (wprowadzoną przez Richarda Nixona w 1968 r.). khat z wschodniej Afryki oraz z kryształowy metanfetam Wyrobany w laboratoriach z Ameryki Północnej.

Prawda jest taka, że psychoaktywnych substancji pochodzących z naturalnych lub syntetycznych jest tak wielu, że nie można ich wszystkich kontrolować poprzez zakaz. W rzeczywistości, wszystko, co zakaz zdołał stworzyć, to niesamowite przemoc między konkurencyjnymi bandami przestępczymi lub między bandami przestępczymi i policją, nie pominąc przemocy policjantów wobec niewinnych obywateli, którzy mają jednak mandat do ochrony i niesprawiedliwego więzienia setek tysięcy osób.

Ponadto w latach 2000 odnotowano znaczny powrót do konserwatyzmu moralnego i purytanizmu, które były źródłem zakazu w początku XX wieku.^e W USA i Kanadzie, jak to było w wyniku wyboru premiera Stephena Harpera w styczniu 2006 r. - "Nie tylko w krajach, które z powodu błędu lub wprawy są powiązane z terroryzmem, panuje fanatyzm!"

W związku z tym w przyszłości będzie wiele szoku, napięć i napięć, ale nie powinniśmy się zniechęcać do tego, by wzrost tensiowania na całym świecie nie zniechęcił nas do utraty osiągnięć z ostatnich 30 lat. Jesteśmy wystarczająco przygotowani politycznie, medialnie i naukowo, aby stawić czoła tym wszystkich upartych, hipokrytów, którzy nas rządzą.

W sumie, kryminalizacja narkotyków jest więc problemem globalnym, ale możemy coś w nim zmienić na poziomie lokalnym i krajowym. Jesteśmy na skrzyżowaniu: rozwój przemysłu konopi i marihuany medycznej jest nie tylko zachęcający, ale wciąż wiele pracy pozostaje do zrobienia, aby edukować społeczeństwo, osiągnąć konsensus na temat sposobu legalizacji marihuany i wreszcie dostosować prawo do nowych rzeczywistości. (Prawo zawsze idzie za społeczeństwem; nigdy przed nią nie jest!) Dlatego zachęcamy do przyłączenia się do ruchu antyprohibitywnego, zachowania głowy wysoko i dalszej informowania się o tym.