Napisane przez Marie-Claude Malboeuf, opublikowane 10 lutego 2015 r. o 6:00

http://www.lapresse.ca/actualites/s...

Kiedy pot prowadzi do szpitala

W ubiegłym roku 628 Quebecans zostało uwięzionych w szpitalu z powodu palenia konopi konopi, co jest czterokrotnie więcej niż 10 lat temu.

Liczba Quebecansów, którzy są w szpitale z powodu bardzo złych skutków związanych z używaniem marihuany, rośnie z roku na rok, wynika z danych Ministerstwa Zdrowia, które otrzymała La Presse.

Było to letnie lato, gdy ogień w obozie był wściekły, a dziewczyna w Montrealu świętowała swoje 18 lat, a jako prezent jej chłopak i brat zaoferowali jej pierwsze żąbki, ale jak w amerykańskich kampanach przerażenia, impreza zakończyła się nagle - w szpitalach psychiatrycznych.

« Pili trochę, palili razem, a dziewczyna zaczęła się paranoizować. / - opowiada psychiatra Gilles Chamberland, /który leczył nastolatkę. Mówiła, że jej koleżanka wygląda jak jego koleżanka, ale że to był oszust, który się ukształtował.".

« Na szczęście, doprowadzili ją do szpitala, i chciała uwierzyć, że jestem prawdziwym lekarzem! »

Wystarczy, że wśród wszystkich konsumentów marihuany coraz częściej dochodzi do hospitalizacji z powodu zaburzeń psychicznych i zachowań, jak pokazują statystyki z Ministerstwa Zdrowia, które La Presse otrzymała na początku.

W ubiegłym roku 628 Quebeceńców (tj. kilkanaście konsumentów tygodniowo) znalazło się w szpitalnym łóżku tylko z powodu używania konopi. To cztery razy więcej niż 10 lat temu, gdy 128 osób miało to samo doświadczenie.

Średnia liczba pobytu: 10 dni, co świadczy o ciężkości ich stanu.

Przywiązane do łóżka

« Typowy przypadek jest przyprowadzony przez karetkę i policję. Zupełnie szaleje, czuje się ścigania, prześladowania, czasami przez nas. , podsumowuje psychiatra Stéphane Proulx z szpitala Maisonneuve-Rosemont, jednego z wielu szkół, w których wzrost jest palpabilny.

W większości przypadków, mówi, są to mężczyźni w wieku od 18 do 25 lat, a w przeciwieństwie do nastolatki z ognia obozowego, wielu z nich pali nadmiernie.

« Ludzie, którzy palą 3,5 g dziennie, są pełni, mówi René Brassard, pielęgniarz odtoksykacyjny w Centrum Odbycia Odwykania Odwykłości w Montrealu. »

Te osoby mogą być hospitałowane kilka razy. Ich droga jest pełna upadków- Dr Proulx zauważył. Nawet jeśli mieli psa, bo włożyli niebieską kurtkę, nawet jeśli byli związani i lekami. »

Wschodnim Montrealu policja może być wezwana do ratowania do 20 razy w ciągu trzech miesięcy przez sąsiadów lub mieszkańców tych samych psychicznie zmęczonych opiekunów marihuany, którzy walczą w żałosny sposób.

« Nawet zanim dotrą do niektórych adresów, nasi patrolnicy wiedzą, że mogą wyjść z tamtego miejsca z złamanym nosem lub z rozbiciem kolana. , relatuje Line Chainey, świeżo emeryturka policjantka, która założyła zespół ds. zdrowia psychicznego w swoim dzielnicy.

Diabeł w swoim pokoju

Jak w przypadku 6,8% Kanadyjczyków w wieku 15 lat i powyżej1, ciężkie przypadki te często stały się niezdolne do pozbycia się konopi, nie wspominając o wszystkich, którzy nie wierzą, że tak banalny - i coraz częściej stosowany jako lek - lek mógł ich rozchorować.

« W szpitalnym pokoju czułem złą obecność, jak diabeł, ze mną. Nawet przy leczeniach byłem jeszcze psychicznie. Nie rozumiałem, dlaczego nie wypuszczają mnie. , mówi nastolatek z Laval, który właśnie przebył półtora miesiąca w psychiatrii, a następnie dwa miesiące w centrum terapii dla nastolatków Le Grand Chemin (czytaj jego historię w poniższym artykule).

« Kiedy pacjentom powiedziane jest, że jest związane z konopią, niewiele nie wierzą, zauważa dr Martin Laliberté, urgentolog i toksikolog medyczny z McGill University Health Centre (CUSM). »

W międzyczasie, Koszty tych chorób psychicznych są niezwykle istotne dla systemu zdrowia, nie mówiąc już o kosztach ludzkich. - podkreśla lekarz, który jest również konsultantem w Centre antipoison du Québec.

Dr. Didier Jutras-Aswad.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

W ostatnim czasie system jest w stanie się dostosować, powiedział dr Didier Jutras-Aswad z CHUM Psychiatric Drug Addiction Unit, który został stworzony w celu poprawy opieki nad licznymi pacjentami cierpiącymi zarówno na uzależnienie od narkotyków, jak i na zaburzenia psychiatryczne.

« W początkach lat 2000 r., jeśli ktoś przychodził do szpitala z objawami psychoticznymi i wiedział, że brał konopie, dostał zwolnienie. To były drzwi, wyjaśnia psychiatra. Teraz jesteśmy świadomi, że musimy ich opiekować. To jest duży przełom. »

Szpital Maisonneuve-Rosemont stworzył raczej klinikę rehabilitacyjną, w której, jak w siedmiu innych szpitalach w mieście, opiekunów marihuany zabierają do szpitala, gdzie pielęgniarki powiązanej z nimi przekonują ich do przebywania w Centrum Odzysku Odwodu Odwykorzystywania Uzależnienia w Montrealu.

« Jak tylko leki zmniejszą objawy pacjenta, on wyruszy w taksówkę z pielęgniarką. , mówi dr Proulx.

« Ale Centrum jest ofiarą sukcesu, ponieważ jest często pełne, więc czasami pacjentów wysyłamy na urlop trochę wcześniej. Nawet gdy wpadają w psychozę, trzymam ich 48 lub 72 godziny maksymalnie. ».

« Pieniądze nie podążają za dobrymi pomysłami, stwierdza psychiatra. »

1. Wskaźniki zaburzeń związanych z używaniem marihuany w życiu, według badania Statystyk Kanady: Zaburzenia psychiczne i zaburzenia związane z używaniem substancji w Kanadzie, opublikowanego w 2013 r.

Dlaczego tak się wzrosła?

W związku z tym, że w ciągu ostatnich kilku lat mieszkańcy Kwiebek konsumowali mniej marihuany, wzrost liczby hospitalizacji jest zaskakujący, zwłaszcza że w międzyczasie pobyt spowodowany innymi narkotykami stał się coraz mniej częsty.

« Liczba osób hospitałowanych wzrosła wraz z wzrostem stężenia THC (hallucynozonu konopi indyjskich). To jest bezpośrednio związane. Każdy ma swój próg tolerancji, a ten niektórych jest bardzo nisk. »

 Dr Gilles Chamberland, psychiatra w Instytutu Philippe-Pinel

« Różnica między narkotykami twarzymi a lecznymi jest obecnie całkowicie przemijająca. »

 Dr Stéphane Proulx, psychiatra w szpitalu Maisonneuve-Rosemont

«  W ostatnich latach liczba osób hospitalizacji wzrosła nie dlatego, że występują większe komplikacje, ale dlatego, że więcej pacjentów jest opiekowanych. »

 Dr Didier Jutras Aswad, psychiatra w CHUM

«  W związku z tym, jak w przypadku problemów związanych z używaniem alkoholu w połączeniu z używaniem marihuany, problemy mogą być zwiększone. »

 Jean-Sébastien Fallu, profesor psychopedukacji na Uniwersytecie w Montréal i założyciel Grupy Badawczej i Interwencji Psychosocialnej

« W dzisiejszych czasach młodzi uczniowie z szkół średnich mniej konsumują, ale w szpitalach często są w wieku 18-25 lat. Są w grupie, która widziała wzrost konsumpcji i zaczęła coraz młodszy.  »

 Jean-Sébastien Fallu, profesor psychopedukacji na Uniwersytecie w Montréal i założyciel Grupy Badawczej i Interwencji Psychosocialnej