Zgromadzenie Federalne Konfederacji Szwajcarskiej - w związku z art. 32ter, 64 i 69bis Konstytucji - w związku z przesłaniem Rady Federalnej z dnia 30 stycznia 1989 r.

Ustawa ta wstrzymuje
  Ustawa z dnia 8 grudnia 1905 r. w sprawie handlu żywnością i różnymi przedmiotami zwykłymi (FF 1906 I 1-18)
  Federalny ustawę z dnia 24 czerwca 1910 r. o zakazie absint
  federalny przepis z dnia 7 marca 1912 zakazujący sztucznego wina i sztucznego sidru

Artykuł 1 Celem niniejszej ustawy jest:

a. chronić konsumentów przed żywnością i przedmiotami zwykłymi, które mogą stanowić zagrożenie zdrowia;

b. d zapewnienie, aby żywność była przetwarzana w odpowiednich warunkach higieny;

c. chronić konsumentów przed oszustwami związanymi z żywnością.

Artykuł 2 Sferę zastosowania

1 Niniejsza ustawa ma zastosowanie do:

a. do produkcji, przetwarzania, składowania, transportu i dystrybucji żywności i przedmiotów zwykłych;

b. nazwa i reklama żywności i przedmiotów zwykłych;

c. przywozu, tranzytu i eksportu żywności i przedmiotów zwykłych.

2 Wykorzystuje się ona w odniesieniu do produkcji rolnej, w zakresie, w jakim jest ona przeznaczona do produkcji żywności.

Artykuł 3 Żywność

1 Jedzenie jest żywieniem.

2 Produkty odżywcze to produkty przeznaczone do tworzenia i utrzymania organizmu ludzkiego, które nie są promowane jako leki.

3 W rozumieniu niniejszej ustawy napoje alkoholowe i papierosy są podobne do żywności.

4 Zestawy składników to produkty spożywcze, które są dodatkiem do innych produktów spożywczych lub składają się z nich oraz dodatki.

Artykuł 4 Komponenty, dodatki, substancje obce

1 Składniki to substancje naturalnie występujące w określonym żywności.

2 Zastosowanie do żywności to substancje stosowane w produkcji żywności w celu uzyskania określonych właściwości lub skutków.

3 Substancje obce to substancje niepożądane, które nie są naturalnie wchodzące w skład żywności (np. pozostałości, nieczystości, produkty metabolizmu mikrobiologicznego i radionukleidy).

Artykuł 5 Obiekty zwykłe

Obywatelskie przedmioty i towary konsumpcyjne (obrobki użytkowe) w rozumieniu niniejszej ustawy to przedmioty, które nie są przedstawiane jako produkty lecznicze i które należą do jednej z następujących kategorii produktów: a. przedmioty związane z produkcją, użyciem lub opakowaniem żywności (np. urządzenia, talerze lub materiały opakowania); b. produkty pielęgnowania ciała i kosmetyki oraz przedmioty, które w ich przeznaczeniu wchodzą w kontakt z błonami ustnymi;

Artykuł 6 Zasada

1 Żywność, dodatki i przedmioty zwykłe, które nie spełniają wymogów określonych w niniejszej ustawie i w jej przepisach wykonawczych, w szczególności te, które przekraczają wartości dopuszczalne i wartości tolerancyjne, nie powinny być wykorzystywane ani dystrybuowane do konsumenta, Chyba że są one związane z obciążeniami.

Artykuł 7 Produkty podstawowe

1 Zwierzęta, rośliny, minerały i woda pitna stosowane w produkcji żywności lub jako żywność muszą być takiej jakości, że żywność wytwarzana w ten sposób nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzkiego ani nie powoduje oszustwa.

2 Elementy oceny są następujące:

b. dla roślin: uprawy, dym i ochrony fitosanitarnej;

Artykuł 8 Żywność dopuszczalna

1 Rada Federalna określa, określa i określa rodzaje dopuszczonych produktów spożywczych oraz określa ich szczególne nazwy; może określić wymagania, które muszą spełniać.

2 Właściwa Służba Federalna może tymczasowo zezwolić na żywność, której Rada Federalna nie dopuszczała jeszcze, i określić jej określenie.

3 Właściwe Urząd Federalny okresowo publikuje wykaz żywności dopuszczonych do stosowania w specjalnym zezwoleniu. Sekcja 2 Zdrowie

Artykuł 13 Produkty odżywcze, napoje alkoholowe i papierosy

1 Podczas normalnego użytku produkty odżywcze nie powinny być zagrożone zdrowia.

2 W przypadku używania i regularnego używania alkoholu i tytoniu nie należy narażać bezpośrednio lub nieoczekiwanie na zagrożenie zdrowia.

3 Rada Federalna może wyjątkowo podjąć przepisy dotyczące produktów, o których mowa w ust. 2, na produkty odżywcze szczególnie cenione i spożywane w małych ilościach.

Artykuł 14 Obiekty zwykłe

1 W przypadku użycia przedmiotów normalnych w sposób zgodny z przeznaczeniem lub zwykle uznanym za stosowane, nie należy narażać ich na zagrożenie zdrowia.

2 Rada Federalna może w tym celu określić wymagania, które muszą spełniać obiekty zwykłe i ich oznakowanie, a także ograniczyć lub zakazać stosowania niektórych materiałów.

Artykuł 18 Zakaz oszustwa

1 Jakość i wszelkie inne wskazówki dotyczące żywności muszą być zgodne z rzeczywistością.

Artykuł 20 Obowiązek informowania i wyznaczenie

1 Użytkownik dystrybucji żywności informuje nabywcę o ich pochodzeniu (kraju produkcji), ich określeniu i składzie (zbestandydów) oraz o wskazaniach przewidzianych w art. 21.

2 Każdy dystrybujący przepakowane żywności musi podać na opakowaniu informacje dotyczące określenia i składu w odbierającej się kolejności wagi.

3 Specyficzna nazwa może być towarzyszona innymi nazwami, o ile nie wprowadzają one konsumentów w błąd.

4 W przypadku, gdy charakter żywności jest łatwo rozpoznawalny, można zrezygnować z określenia określonego.

Artykuł 21 Specjalna nazwa

1 Rada Federalna decyduje, czy należy dostarczać konsumentom dodatkowych informacji, w tym w zakresie konserwacji, sposobu konserwacji, pochodzenia (miejsca, producenta, importera lub sprzedawcy), sposobu produkcji lub przygotowania, specjalnych skutków, ostrzeżenia oraz wartości odżywczej.

2 W dodatku może on wydać przepisy dotyczące oznaczania żywności:

a. w celu ochrony zdrowia, w szczególności osób szczególnie narażonych;

b. zapobieganie oszustwom, w szczególności w sektorach, w których konsumenci mogą być bardzo łatwo wykorzystywani w związku z towarem lub naturą handlu.